Konstanty Eibel

Konstanty Franciszek Eibel urodził się 22 grudnia 1899 roku w Żywcu, w rodzinie Sylwestra i Marii z Janickich. Ukończył gimnazjum w Krakowie, a następnie szkołę oficerów rezerwy w Opawie. Podczas I wojny światowej walczył na froncie włoskim. 18 lutego 1919 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Jako dowódca kompanii 2 pułku piechoty Legionów uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Po jej zakończeniu pozostał w pułku jako oficer zawodowy i uczęszczał na kurs oficerski w Szkole Podchorążych w Warszawie.

W marcu 1939 roku służył w Batalionie KOP „Łużki”, dowodząc 2 kompanią graniczną „Ćwiecino”. Podczas kampanii wrześniowej był adiutantem baonu w 3 pułku piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza. Został zamordowany w lesie katyńskim między 20 a 22 kwietnia 1940 roku. Pośmiertnie mianowano go majorem w 2007 roku. Otrzymał dwukrotnie Krzyż Walecznych, a w 1986 roku pośmiertnie Krzyż Kampanii Wrześniowej.

Na podstawie artykułu „Konstanty Eibel” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.