Antoni Miodoński

Antoni Stanisław Miodoński, ksiądz i dziekan Wojska Polskiego, urodził się 26 marca 1889 roku w Żywcu. W 1908 roku ukończył c. i k. Gimnazjum Wyższe w Wadowicach, a w 1912 roku przyjął święcenia kapłańskie w diecezji krakowskiej. Podczas I wojny światowej był kapelanem rzymskokatolickim w armii austro-węgierskiej. W 1918 roku został kapelanem Wojska Polskiego. W okresie międzywojennym kierował duszpasterstwem katolickim w Białej i Bielsku, pełnił funkcje proboszcza oraz administratora parafii wojskowych, a także był prezesem Związku Szlachty Zagrodowej. W latach 1934-1939 kierował duszpasterstwem wojskowym wyznania katolickiego w Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu.

Po kampanii wrześniowej wyjechał do Francji, a po jej upadku dotarł do Wielkiej Brytanii. W 1941 roku objął kierownictwo duszpasterstwa Polskich Sił Powietrznych. Organizował wizytacje, świetlice lotnicze i pomoc dla jeńców polskich w Niemczech. Zmarł 3 lutego 1949 roku. Otrzymał między innymi Krzyż Walecznych, Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami oraz Srebrny Wawrzyn Akademicki.

Na podstawie artykułu „Antoni Miodoński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.