Adam Miodoński

Adam Stefan Miodoński, filolog klasyczny, urodził się 21 grudnia 1861 roku w Żywcu, w rodzinie rzemieślniczej. Tam ukończył nauczanie początkowe, a następnie kształcił się w krakowskim gimnazjum św. Jacka. Studiował filologię klasyczną, polską i słowiańską na Uniwersytecie Jagiellońskim, a studia kontynuował w Monachium. Doktorat uzyskał w 1888 roku w Erlangen, zaś w 1891 roku habilitował się na Uniwersytecie Jagiellońskim.

W 1891 roku objął katedrę filologii klasycznej na uniwersytecie we Fryburgu, a rok później rozpoczął pracę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przez 20 lat był związany z tą uczelnią, gdzie prowadził wykłady i ćwiczenia seminaryjne w języku łacińskim. W 1893 roku został członkiem korespondentem Akademii Umiejętności. Publikował prace z zakresu gramatyki i językoznawstwa, między innymi w „Archiv für lateinische Lexicographie”. Przygotowywał także edycję poezji Filipa Kallimacha Buonaccorsiego. Chorował na płuca. Zmarł 16 maja 1913 roku w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.

Na podstawie artykułu „Adam Miodoński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.