Wystąpienie: Ewa Leniart

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Projekt ustawy zakładający umorzenie należności wobec ZUS, które powstały przed 1999 r., z druku nr 3010 można uznać za pragmatyczne czyszczenie ksiąg, a także oszczędność na bezskutecznej egzekucji. Mam jednak dwa kluczowe pytania. Po pierwsze, jak projektodawcy odpowiedzą tysiącom przedsiębiorców, którzy w tym samym czasie uczciwie spłacali historyczne zaległości wobec ZUS? Czy automatyczne darowanie długu tym, którzy zalegają najdłużej, nie wysyła fatalnego sygnału, że rzetelność w Polsce się nie opłaca? I po drugie, dlaczego z ustawy wyłączono podmioty, które zabezpieczyły swe długi hipotekami na nieruchomościach? Skoro celem jest całkowite wyczyszczenie bilansu sprzed 1999 r., to dlaczego tworzymy podział na dłużników lepszych i gorszych? Jak projektodawcy zamierzają zrekompensować to poczucie (Dzwonek) niesprawiedliwości sprawiedliwym i uczciwym płatnikom?